Van ruilen komt huilen

Antwerp Fashion Exchange

Van Ruilen komt huilen

door Nina Maat

Meer dan 10 jaar geleden toen er nog geen netflix en Instagram was, en reclameblokken hoogtij vierden is het gebeurd. Hetgeen wat mijn leven een bepaalde richting in heeft gestuurd. De zielige filmpjes van WWF en Greenpeace hebben van mij -een taartjes etende/material girl/ voor zover het mogelijk is voor een millenial- milieuactiviste gemaakt. Zouden die filmpjes nu zoveel effect hebben gehad dat ik stress krijg zodra iemand nog maar 1,5 graden hoor zeggen? Ik weet het niet, tenzij mijn ouders me op m’n hoofd hebben laten vallen toen ik klein was. Jammer genoeg ben ik niet opgegroeid op een biologische boerderij of nabij een bos dus daar kan de liefde voor de natuur ook niet vandaan komen. Misschien toch op mijn hoofd gevallen? Dan toch mijn ouders schuld want vanwaar anders hun angst dat ik mijn toekomst op de Arctic Sunrise van Greenpeace zou doorbrengen?  

Arctic Sunrise Greenpeace

Arctic Sunrise Greenpeace

Na het besef dat op straat staan voor WWF niet mijn ding was, sterkte mijn idee dat je moet weten hoe de wereld in elkaar zit voor je een verschil kan maken. Daarom de keuze om politieke wetenschappen te studeren met als vervolg milieuwetenschappen. Maar ondertussen kriebelde het toch want klimaatopwarming wacht op niemand en het verlies aan biodiversiteit al helemaal niet. En zeg nu zelf, studeren is eigenlijk een test om te zien hoe je met stress omgaat. Dan hadden ze me even goed die filmpjes van Greenpeace verder laten zien en hopen dat ik na een tijdje minder snel tranen in m’n ogen zou krijgen. Maar wat kan een millennial naast dansen op survivor van Beyonce nu effectief wel goed doen voor onze aarde? De tijd om te spijbelen was toen nog niet rijp, klimaat was toen nog niet hot genoeg.

https---i.imgflip.com-1e7g33.jpg

Mode daarentegen was, is en blijft wel altijd een geliefd thema. Naast dat de mode-industrie net als vele andere grote industrieën een grote impact heeft op de aarde, vertelt ze weliswaar wel wat er leeft in een samenleving. Van de bevrijding van de vrouw met lossere vormen tot feministische T-shirts die op hun beurt ook weer in vraag gesteld kunnen worden. De dynamiek in de modewereld gaat in ieder geval even vlot als mijn tranen bij natuurdocumentaires. 

Komen trends in de mode-industrie zoals ecologie en feminisme de thema’s ten goede?

Komen trends in de mode-industrie zoals ecologie en feminisme de thema’s ten goede?

Het “eureka” moment was in 2014 toen ik voor het eerst las over circulaire economie. Je weet wel, het economisch model dat niet uit gaat van onze lineaire consumptiemaatschappij maar de focus legt op diensten in plaats van bezit, producten uit kwalitatieve en liefst natuurlijke materialen zo lang mogelijk gebruiken en doe ineens modulair. Met dit nieuwe economische model hopen we het woord afval uit het woordenboek te kunnen schrappen. Circulaire economie is ook gekend als cradle-to-cradle, beter als recyclen waar van producten minderwaardig materiaal wordt gemaakt en toch wel cooler als upcyclen sorry oma maar patchwork is niet meer in de mode (tenzij je Evy Puelinckx bent). 

 Circulaire economie is tof omdat het naast binnen de grenzen van de aarde probeert te blijven ook in staat is om ons als mens ongemakkelijk te maken. Want bij deze nieuwe economie sluit de deeleconomie aan. DELEN? Als je het tof verpakt zoals poppy doet valt het best mee. Mijn mama is argwanend over de app waar je je overschotjes kan aanbieden aan mensen uit de buurt maar pak dat onze mindset beetje bij beetje verandert. 

Tot die tijd organiseer ik kledingruilen, onder een blitse naam “Antwerp Fashion Exchange” want hoe ervaar je beter wat circulaire economie in zijn totaliteit is dan een simpele kledingruil? Hiermee hoop ik dat mensen de waarden van grondstoffen beter leren appreciëren, beginnende bij de materialen van je eigen kleding. Mijn doel met deze events is zoveel mogelijk mensen overtuigen dat het economisch model waarmee we nu bezig zijn niet meer past binnen de draagkracht van onze aarde. Hoe meer mensen weten wat het probleem is maar ook wat de oplossing is, hoe meer draagvlak we samen kunnenvormen. Door de laatste paar maanden komt het woord “draagvlak” echt m’n neus uit maar ok.

Antwerp Fashion exchange 2016, ModeMuseum Antwerpen

Antwerp Fashion exchange 2016, ModeMuseum Antwerpen

Terug naar de grondstoffen. Ondertussen moeten we niet meer content te zijn met katoen, tenzij het GOTS (verzekert milieuvriendelijke en sociaal verantwoorde productie) gecertificeerd is. Nee nee, wij willen materialen die minder pesticiden en water verbruiken en dus een zo klein mogelijke impact op de aarde hebben. Bamboo verkiezen we tegenwoordig boven katoen. En ook voor gerecyclede materialen zijn we streng, want ookal is je sportbroek van visnetten uit de oceaan gemaakt, wat doen we met de microplastics die er af komen tijdens het wassen? Opvangen met een guppy bag natuurlijk maar wat doen we daarmee eens we ze hebben opgevangen?

Antwerp Fashion Exchange @ MUHKA, foto door Pablo Cepeda

Antwerp Fashion Exchange @ MUHKA, foto door Pablo Cepeda

 En je voelt hem al aankomen, uit deze materialenkwestie volgt al snel een sociale kwestie. Want tenzij je ouders genereuze geldschieters zijn, is het moeilijker om (als student) kleding van hoogstaandere materialen te kopen en dus van duurdere merken. Tenzij je net als mij op je hoofd gevallen bent en liever spaart voor mooiere stukken (niet persee duurzaam maar kwalitatief). En dat is het leuke aan Antwerp Fashion Exchange, tijdens dit event worden verschillen tussen bezoekers, kleding en stijl duidelijk. Er zijn 4 soorten mensen te herkennen op dit event. Je hebt de mensen die proberen al hun brol te dumpen en hopen mooie, kwalitatieve kleding terug te krijgen. Het tweede type zijn de mensen die echt begrepen hebben dat je alleen kleding wisselt die je echt niet meer van plan was om te dragen. Zonder aarzelen doen ze mee, zij zijn blij als ze iets vinden maar even goed tevreden wanneer ze niet evenveel terugkrijgen als ingeleverd. Daarnaast heb je ook mensen die hun kleding met moeite afstaan en het concept dus niet hebben begrepen. Normaal zou je alleen kleding meepakken die je toch niet meer draagt. Als laatste heb je mensen die echt knallers van kledingstukken meepakken van bijvoorbeeld Ann Demeulemeester, Dries Van Noten,…. Ik hoef dus geen tekeningetje te maken van de moeilijkheden die zo ontstaan. Een zinnetje van m’n lievelingskinderboek is me altijd bij gebleven “van ruilen komt huilen”. 

Antwerp Fashion Exchange, MUHKA, foto door Pablo Cepeda

Antwerp Fashion Exchange, MUHKA, foto door Pablo Cepeda

Net als in het “echte leven” is, merk je dat het voor de een makkelijker mee doen is dan voor de ander maar zo ook anderen verwachtingen ontstaan. Een goede balans vinden in regels is noodzakelijk zodat iedereen blij is. Anders komen de chique madammen met hun pareltjes niet meer. Als we te streng zijn durven mensen met een lager budget misschien niet meer meedoen omdat ze bang zijn dat hun kleding niet voldoet? Het verschil in leeftijden die meedoen is dan zeker niet het enige wat het moeilijk maakt welke kleding nog wel van deze tijd is en goed is om te ruilen. Ook in dagdagelijkse leven merk je de moeilijkheid om een regelgevend kader te verstrekken waar circulaire economie mogelijk is, tegelijkertijd mag je niet streng genoeg zijn zodat de grote bedrijven aka chique madammen niet naar elders vluchten. 

Belga

Belga

Wat een gedoe, niet te veel niet te weinig regels, het moet voor iedereen tof zijn,… een mens zou voor minder stress krijgen. Als ik vroeger van m’n oren aan het maken was en inzette op een goede huilbeurt zijn mijn mama wel eens “huil maar bloed” en ik snapte het nooit tot ik de tranen van ons Joke zag. Aan de ene kant zijn wij allemaal mensen en hebben wij allemaal emoties (gelukkig). Daarbij het bos door de bomen niet meer kunnen zien (ookal is Joke wel een hele goede houthakker) kan dan gebeuren. Maar aan de andere kant kan je je best groot houden want er zijn belangrijkere dingen die eerst gefixt moeten worden. Teveel waterlanders laten zorgt ervoor dat wat echt belangrijk is naar de achtergrond wordt geschoven.. Ik mag dus al blij zijn dat er zoveel enthousiastelingen mee doen aan Antwerp Fashion Exchange, of ze de boodschap van circulaire economie mee hebben of niet, of er een zure mama aan de zijlijn staat te kijken op het verschillende aanbod in kleding of niet. Ik denk dat iedereen het er over eens is dat onze maatschappij op vele vlakken beter kan. Daarbij tranen laten mag, zolang we ons er maar niet door laten verblinden voor wat echt belangrijk is. 

51699144_542287509592029_640581822303961088_n.jpg

 

 




 

Nina Maat